çıldırıyorum...
dört duvar arasında dünyaya sığamıyorum.
eprimiş insanlar esrik duygular ve düşünceler içinden,
kimsenin bilmediği limanıma uyuyarak demir atıyorum.
ve cennetime açıyorum gözlerimi.
kutsal suyla yıkanmış duygu ve düşüncelerim,
üryan bir haldeyim.
önce kendimi tanımaya çalışıyorum,
biraz meryem biraz havva... hepsi ben.
karşıma burda da çıkıyorsun.
biraz adem biraz isa..
yakışıklı yusuf,
tanrıya kafa tutan musa...
saki oluyorum ab-ı hayat dudaklarımdan dökülüyor dudaklarına.
tavaf ediyoruz birbirimizi.
kafamız iyi,
daha ne isteyebiliriz ki?
Budur ibadetin en güzeli
bir kez daha anlıyorum;
Birbirinden  farklıdır herkesin cenneti...